Bujar Ibrahim Nallbani u rrit në Shqipërinë e mbyllur të Enver Hoxhës, në një kohë kur
edhe një fjalë e thënë gabim mund të të çonte në burg. Mekanik me profesion, në fund të viteve '80 shërbente
në ushtri, ku pati qasje te dinamiti i repartit të xhenios.
Natën e 28 marsit 1990, rreth orës 20:30, ai dhe kushëriri i tij, Gazmend Llanaj, vendosën eksploziv te përmendorja e Stalinit
në bulevardin e Tiranës, pranë Parkut Rinia dhe ish-Hotel Dajtit. Ishte një goditje simbolike ndaj idhujve të regjimit,
tetë muaj para lëvizjes studentore të dhjetorit. Ministria e Punëve të Brendshme i raportoi drejtpërdrejt
Ramiz Alisë, ndërsa Sigurimi i Shtetit ndaloi 247 persona. Askush nuk e zbuloi autorin.
Në qershor 1990 Bujari u largua nga Shqipëria përmes Pogradecit, dhe nëpërmjet Beogradit e Athinës
arriti deri në Australi. Ndër nismëtarët e parë të Lëvizjes Demokratike, në vitin 1991 foli në
valët e Zërit të Amerikës, por me një emër tjetër, Bujar Arbana, sepse
frika e arrestimit ishte ende e gjallë.
Sekreti u ruajt për më shumë se 22 vjet. Në shkurt 2013 ai e tregoi publikisht në televizion, dhe
më pas ish-kreu i Hetuesisë së diktaturës, Qemal Lame, e konfirmoi në librin e tij me kujtime.
Në vitin 1994 u anëtarësua në Partinë Demokratike. Sot Bujar Nallbani është analist politik, i ftuar
i shpeshtë në studiot televizive shqiptare.